Elliot Pauplier Oraal en Zoenen in een Kerk met Gebrandschilderd Glas

Net deze wilde scène gezien waarbij twee mensen het in een kerk doen—banken, gebrandschilderd glas, de hele heilige sfeer. De een heeft zijn shirt uit, de ander gaat er helemaal voor in de banken. Ze zoenen alsof het de laatste keer is, handen overal. Het gebrandschilderde glas maakt het nog heter, alsof het een soort verwrongen heilige gloed is. Geen geheim dat de publieke setting het extra intens maakt. Ze zijn helemaal in elkaar opgegaan, geen schaamte, gewoon rauw en chaotisch. Kerkbanken zijn niet bepaald het meest comfortabele plekje, maar dat lijkt ze niet te deren.